1-      کشش جنسی: در این مرحله هورمون های مردانه مثل تستوسترون و هورمون های زنانه مثل استروژن دخیلند که موجب می شوند انسان به جنس مخالف علاقه مند شود.

2-      دل باختن: در این مرحله است که  عشق شعله ور می شود و فرد نمی تواند به چیزی جز معشوقش فکر کند. از ویژگی های این مرحله از دست رفتن اشتها و بی خوابی است. در این مرحله نوروترانسمترها ( مواد میانجی که بین سلول های عصبی مبادله می شوند) نقش دارند ، مثل دوپامین ، نوراپی نفرین ( که موجب می شود شخص عرق کند و قلبش سریع بزند) و سروتونین که از مهم ترین مواد شیمیایی عشق است و ممکن است موقتا فرد را به جنون برساند.

3-      دل بستن : دل بستن بلند مدت ترین مرحله ی عشق است. البته عشق اگر باقی بماند وارد این مرحله خواهد شد. این مرحله ماندنی است ولی سایر مراحل قبلی کوتاه مدت هستند. مراحل اول و دوم عشق هوس است که ذهن انسان را به خود مشغول می کند و فرد را از کار و زندگی اصلی اش باز می دارد و به همین دلیل قرار نیست که دائمی باشد چون که موجب نابودی فرد خواهد شد. ولی مرحله ی سوم همان احساسی است که زوج را به هم متعهد می کند و موجب می شود که با هم بمانند. هورمون های این مرحله هورمون هایی هستند که موجب می شوند دو نفر به هم وفادار بمانند مانند اکسی توسین که در زمان بارداری هم در زنان ایجاد شده و حس تعلق مادر به فرزندش را تقویت می کند. در عشق هم در حین رابطه جنسی این هورمون در مغز ترشح شده و موجب حس تعلق در عاشق و معشوق می شود . هورمون دیگری که شاید کمی عجیب باشد آنتی دیورتیک است که در حالت عادی  روی فعالیت های کلیه اثر دارد ولی در دوران عشق این هورمون موجب حس ایثار در فرد می شود. نقش این هورمون ها در زندگی افراد با توجه به میزان آن در خون مشخص شده که البته ممکن است کمی مبهم باشد.

منبع:زیست شناسی گناباد